-
Ντόρτμουντ: Μαθήματα διαχείρισης χρέους
Στα πρόθυρα του οικονομικού αφανισμού πριν από μία δεκαετία, στην κορυφή της Μπουντεσλίγκα σήμερα, για δεύτερη συνεχή χρονιά. Η Ντόρτμουντ διένυσε τη διαδρομή με σύμβουλο τη σύνεση, τη μεθοδικότητα και κυρίως με υπομονή και ζει ξανά τις ένδοξες μέρες της δεκαετίας του 90’ όταν κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα, το 1995 και το 1996, ένα Τσάμπιονς Λιγκ το 1997, στο Μόναχο, με αντίπαλο τη Γιουβέντους, ενώ συμμετείχε στους διπλούς τελικούς του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, το 1993, όπου είχε νικηθεί εύκολα από τη «μεγάλη κυρία» του ιταλικού ποδοσφαίρου. Σε ένα άκρως ανταγωνιστικό πρωτάθλημα όπως η Μπουντεσλίγκα, όπου από την ίδρυση της το 1963, μόνο η Μπάγερν Μονάχου και η Γκλάντμπαχ το έχουν κατακτήσει τρεις συνεχόμενες φορές, οι «Μπορούσιανς» της Ντόρτμουντ έκαναν το repeat στους τίτλους, μετά τη νίκη τους με 2-0 επί της Γκλάντμπαχ, ενώπιον 80 χιλιάδων οπαδών που είχαν κατακλύσει το Βεστφάλεν, ή Σίγκναλ Ιντούνα Παρκ, όπως ονομάζεται από το 2005 το ιστορικό γήπεδο στη Βεστφαλία, απόρροια της χορηγικής συμφωνίας με ασφαλιστική εταιρεία. Εξάλλου, η ιστορία του Βεστφάλεν είναι ενδεικτική της κατάστασης στην οποία βρισκόταν η Ντόρτμουντ τα τελευταία χρόνια.
Η κακοδιαχείριση και η μεγαλομανία της διοίκησης χαρακτήρισαν την περίοδο μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1996 και του Τσάμπιονς Λιγκ το 1997. Τα χρέη από τις αποτυχημένες διοικητικές επιλογές συσσωρεύονταν, αλλά κρύφτηκαν επιμελώς κάτω από το χαλί της κατάκτησης του πρωταθλήματος το 2002 και της συμμετοχής την ίδια χρονιά στον χαμένο τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ με την Φέγενορντ, στο Ρότερνταμ. Η είσοδος στις αρχές του 21ου αιώνα στο χρηματιστήριο, η επίθεση που δέχθηκαν αργότερα οι μετοχές της, η κατάρρευση του τηλεοπτικού συμβολαίου της Λίγκας με τον όμιλο του Λέο Κίρχ, το 2002, και η αποτυχία της Ντόρτμουντ να προκριθεί στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, γνωρίζοντας οδυνηρό αποκλεισμό στα πέναλτι από την Μπριζ, έφεραν στην επιφάνεια τα συσσωρευμένα χρέη και η φούσκα έσκασε με εκκωφαντικό θόρυβο. Μόλις πριν λίγους μήνες ο πρόεδρος της Μπάγερν Μονάχου, Ούλι Χένες, αποκάλυψε ότι, εκείνη την περίοδο, οι Βαυαροί είχαν δανειοδοτήσει με τουλάχιστον δύο εκατομμύρια ευρώ την Ντόρτμουντ προκειμένου να καλύψει άμεσα μισθούς ποδοσφαιριστών που βρίσκονταν στα πρόθυρα κατάθεσης προσφυγών, γεγονός που θα έβαζε οριστικό τέλος στην προσπάθεια εξυγίανσης του συλλόγου και ίσως οδηγούσε τη Ντόρτμουντ στον υποβιβασμό, για δεύτερη φορά στην ιστορία της στη Μπουντεσλίγκα, μετά το 1972.
Τα ανυπέρβλητα οικονομικά προβλήματα ανάγκασαν τη διοίκηση του συλλόγου να πουλήσει το στάδιο Βεστφάλεν σε μεγάλη μεσιτική εταιρεία. Αυτή με τη σειρά της το μεταπωλεί σε άλλο μεσιτικό όμιλο με τον οποίο η Ντόρτμουντ συμφωνεί, κατόπιν διακανονισμού, έτσι ώστε να επανακτήσει την ιδιοκτησία του γηπέδου μέχρι το 2017. Ο σύλλογος αδυνατεί να πληρώσει τις δόσεις, αλλά επιτυγχάνει συμφωνία εξυπηρέτησης μόνο των τόκων, που της δίνει την ευκαιρία να ανασάνει οικονομικά και να αποφύγει τη χρεοκοπία που πλησίαζε απειλητικά. Το 2006 εξασφαλίζει τραπεζικό δάνειο από τη Μόργκαν Στάνλει, επαναγοράζει το Βεστφάλεν και παραχωρεί στον ασφαλιστικό όμιλο, Σίγκναλ Ιντούνα, τα δικαιώματα ονομασίας του σταδίου, έως το 2016.
Τα πάγια ετήσια έσοδα από την παραχώρηση του ονόματος του γηπέδου, το μεγάλο τηλεοπτικό συμβόλαιο, η πίστη των οπαδών της και τα περισσότερα από 50 χιλιάδες διαρκείας και η ανάδειξη ποδοσφαιριστών από τις ακαδημίες, οδηγεί την Ντόρτμουντ μακριά από την καταστροφή. Τα χρέη παραμένουν, αλλά πλέον εξυπηρετούνται και η αγωνιστική εκτόξευση του συλλόγου αποτελεί την καλύτερη εγγύηση για τους δανειστές.
Η πορεία από την απαξίωση στην καταξίωση καταγράφεται ως εξής: Από την κατάκτηση του τελευταίου πρωταθλήματος το 2002 και την εμφάνιση των οικονομικών προβλημάτων η Ντόρτμουντ κατετάγη 3η το 2003 και αποτυγχάνει να προκριθεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2004 τερματίζει 6η και αποκλείεται στον τρίτο γύρο του Ίντερτότο από τη Γκένκ. Το 2005 βγαίνει 7η και αποκλείεται στον τρίτο γύρο του Ίντερτότο από την Σίγμα Όλομουτς. Το 2006 7η, το 2007 9η, το 2008 κοντεύει να υποβιβαστεί, τερματίζει τελικά 13η και αγωνίζεται στον πρώτο γύρο του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, λόγω της συμμετοχής της στον τελικό του κυπέλλου Γερμανίας. Αποκλείεται από την Ουντινέζε. Εκείνο τον Μάιο, η διοίκηση της Ντόρτμουντ παραχωρεί την τεχνική ηγεσία στον Γιούργκεν Κλοπ, υπό την καθοδήγηση του οποίου η Μάιντς προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Μπουντεσλίγκα. Το 2009, η ομάδα της Βεστφαλίας τερματίζει 9η και το 2010 επανέρχεται στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, μέσω της 5ης θέσης της Μπουντεσλίγκα. Πέρυσι κατέκτησε το πρωτάθλημα και συμμετείχε στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου κατέληξε τέταρτη στον όμιλο πίσω από τον Ολυμπιακό. Η προσήλωση στον στόχο παρέμεινε αδιασάλευτη και η Ντόρτμουντ κατέκτησε ξανά, μαθηματικά, το φετινό πρωτάθλημα, δύο αγωνιστικές πριν το τέλος, έχοντας πετύχει δύο νίκες επί της Μπάγερν Μονάχου και όντας αήττητη από την 6η αγωνιστική και για 26 συνεχόμενους αγώνες, στους οποίους υποχρεώθηκε σε μόλις πέντε ισοπαλίες. Παράλληλα, στις 12 Μαίου, θα διεκδικήσει το ντάμπλ στον τελικό του κυπέλλου με την Μπάγερν Μονάχου, στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου.
Η Ντόρτμουντ διαθέτει ένα από τα πιο νεανικά ρόστερ με ποδοσφαιριστές τεχνίτες που τρέχουν ακατάπαυστα. Με Πίστσεκ και Σμέλτσερ στα άκρα της αμυντικής γραμμής, με τον Σούμποτιτς και τον καλύτερο ίσως κεντρικό αμυντικό του πρωταθλήματος, Χούμελς, μπροστά από τον τερματοφύλακα, Βάιντενφέλερ, οι Βεστφαλοί διαθέτουν την δεύτερη καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος. Με Μπέντερ και Κελ ακούραστους εργάτες στο κέντρο και την καλύτερη επιθετική γραμμή. Με τον Μπλατσικόφσκι των τεσσάρων γκολ και των 10 ασίστ, με τον Γκρόσκροιτς των 7 γκολ και 7 ασίστ, τον Ιάπωνα Καγκάβα, μήλον της έριδος κορυφαίων ευρωπαϊκών συλλόγων, με 13 γκολ και 9 ασίστ και το νέο μεγάλο ταλέντο του γερμανικού ποδοσφαίρου, 19χρονο, Μάριο Γκέτσε, που επανήλθε δριμύτερος μετά από τραυματισμό. Με επιθετική αιχμή τον καταπληκτικό φέτος Πολωνό, Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι, των 20 γκολ και 13 ασίστ και τον Μάρκο Ρόις, το πιο καυτό μεταγραφικό σενάριο στη Γερμανία, που αποκτήθηκε από την Ντόρτμουντ έναντι 18 εκατομμυρίων ευρώ, να αναμένεται εντός των επόμενων ημερών, οι μαυρο-κίτρινοι της Βεστφαλίας συγκεντρώνουν όλες τις προϋποθέσεις για να διαγράψουν το άχαρο παρελθόν. Εξάλλου, δεν είναι λίγες οι φωνές στην χώρα της καγκελαρίου Μέρκελ που μιλούν για μία νέα δυναστεία στο γερμανικό ποδόσφαιρο, που εκ της φύσεως του αποβάλλει τους δυνάστες. Δεν είναι και λίγο για μια ομάδα που πριν λίγα χρόνια κόντεψε να αφανιστεί!
Γιώργος Τσαντάκης
-
Ο ημιτελικός της γκρίνιας
Το Τσάμπιονς Λιγκ της φετινής περιόδου πλησιάζει στο Μόναχο και την Αλιάνζ Αρίνα, εκεί, όπου στις 19 Μαίου οι δύο καλύτεροι της Ευρώπης θα διεκδικήσουν το εικοστό τρόπαιο της διοργάνωσης, όπως τη γνωρίζουμε από το 1992 και έπειτα. Τρεις παραδοσιακές ποδοσφαιρικές δυνάμεις της γηραιάς ηπείρου, η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα και η Μπάγερν Μονάχου, των 17 συνολικά ευρωπαϊκών τίτλων και η διψασμένη για την πρώτη της διάκριση, Τσέλσι, διεκδικούν μία θέση στον τελικό. Μάλιστα, το ζευγάρι της ημιτελικής φάσης, Τσέλσι-Μπαρτσελόνα, τείνει να γίνει παραδοσιακό των νοκ άουτ φάσεων του Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς η σύγχρονη ιστορία της διοργάνωσης έχει καταγράψει συναρπαστικές, αξιομνημόνευτες μονομαχίες μεταξύ των δύο, με πολλά γκολ, αλλά κυρίως με πολλή γκρίνια.
-
Η τελευταία στροφή
Στην τελευταία στροφή έχουν εισέλθει όλα τα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και ασφαλείς εκτιμήσεις για τους τελικούς νικητές δεν μπορούν να γίνουν.
-
Η Μπάρτσα έχει τον πρώτο σκόρερ της
Διατρέχεις την αθλητική επικαιρότητα ψάχνοντας το αξιοσημείωτο της εβδομάδας και πέφτεις πάλι πάνω του. Δεν πέρασαν ούτε 15 ημέρες από όταν ο Λιονέλ Μέσι έγραψε ιστορία στο Τσάμπιονς Λιγκ, πετυχαίνοντας πέντε γκολ στον αγώνα με τη Μπάγερν Λεβερκούζεν και ο θαυματουργός 24χρονος Αργεντινός έγραψε το όνομα του με ανεξίτηλα γράμματα στην ιστορία της Μπαρτσελόνα.
-
Οι οδοστρωτήρες των ευρωπαϊκών κυπέλλων
Στον κατάλογο των ρεκόρ του Τσάμπιονς Λιγκ εισήλθε με εμφατικό τρόπο το βράδυ της Τρίτης 13 Μαρτίου η Μπάγερν Μονάχου μετά τη νίκη της με 7-0 επί της Βασιλείας στην Αλιάνζ Αρένα του Μονάχου, στη ρεβάνς των 16 της διοργάνωσης. Η νίκη της ομάδας του Γιουπ Χάινκες αποτελεί την μεγαλύτερη σε εύρος, σε νοκ άουτ φάση της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης και παρά ένα γκολ θα ισοφάριζε το απόλυτο ρεκόρ του Τσάμπιονς Λιγκ, που είναι η νίκη της Λίβερπουλ με 8-0 επί της Μπεσίκτας, στις 6 Νοεμβρίου 2007, στο Άνφιλντ, στο πλαίσιο της 4ης αγωνιστικής της φάσης των ομίλων.
-
Η χορηγία της ελεημοσύνης
Όπως στρώνεις κοιμάσαι λεει ο θυμόσοφος λαός και αυτό το γνωρίζει καλά το πολύπαθο ελληνικό ποδόσφαιρο. Κρατικοδίαιτο, με παράγοντες αμφιβόλου προελεύσεως και νομιμότητας, με απλήρωτους ποδοσφαιριστές και λευκά συμβόλαια, χωρίς αξιόλογα γήπεδα, χωρίς ποιότητα, χωρίς οπαδούς, με βία και χυδαιότητα,. Δεν προσελκύει κανέναν. Ούτε επενδυτές, ούτε χορηγούς, ούτε εγνωσμένης αξίας ποδοσφαιριστές, ούτε καλά τηλεοπτικά συμβόλαια. Το ελληνικό ποδόσφαιρο μαραζώνει χρεοκοπημένο, δεν έχει μέλλον, οδηγείται σε σύντομο θάνατο.
-
Η αριθμολαγνεία του αιώνιου ντέρμπι
Το πλέον κομβικό παιχνίδι του πρωταθλήματος της Σούπερ Λιγκ πλησιάζει. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός θα συγκρουστούν σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες στο Ολυμπιακό Στάδιο, σε έναν αγώνα που θα κρίνει σε σημαντικό, αλλά όχι ολοκληρωτικό, βαθμό, τον τίτλο του πρωταθλητή και το ζωτικής σημασίας χρηματικό έπαθλο της ΟΥΕΦΑ για την εξασφάλιση της απευθείας συμμετοχής του κατόχου του τίτλου στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.
-
Δύσκολοι καιροί για γαλαζοαίματους
Ο Αντρέ Βίλας Μπόας είναι σαφώς ένα από τα πιο ”καυτά” ονόματα στο χώρο της προπονητικής, τα τελευταία δύο χρόνια. Ο γαλαζοαίματος τεχνικός, δισέγγονος του κόμη Ζοσέ Ζεράρδο Βιέιρα Πίντο Κοέλιο ντο Βάλε Πεϊσότο ντε Βίλας Μπόας, αφού γνώρισε στον πάγκο της Πόρτο την απόλυτη καταξίωση βιώνει πλέον την απόλυτη αμφισβήτηση στο ”τιμόνι” της Τσέλσι.
-
Καυτή ενοικιαζόμενη έδρα
Όταν ήμουν πιτσιρικάς θυμάμαι που έπαιζα ποδόσφαιρο με τα φιλαράκια μου στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Γύρω από την εκκλησία είχε ελεύθερο χώρο και είχαμε οριοθετήσει το δικό μας γήπεδο. Ξέραμε τον χώρο όπως την παλάμη μας. Ξέραμε ποιά πλευρά ήταν η «καλή», που είχαν ξεκολλήσει οι τσιμεντένιες πλάκες μέχρι και που μάζευε νερό σε περίπτωση βροχής… ήταν η έδρα μας και στην έδρα μας σπάνια χάναμε.
-
Πενία τέχνας κατεργάζεται
Όπου φτωχός κι η μοίρα του. Η δεινή οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα αντανακλάται και στο ποδόσφαιρο της, ανεξαρτήτου κατηγορίας. Από τη Σούπερ Λίγκ μέχρι τα τοπικά πρωταθλήματα, τα νοσηρά φαινόμενα διαφθοράς και βίας απογυμνώνουν τον βασιλιά των σπορ. Τα αποτελέσματα της μεγάλης και πολύμηνης έρευνας που πραγματοποίησε η Διεθνής Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών σε 12 χώρες της ανατολικής Ευρώπης καταδεικνύουν ότι το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα σαπίζει. Η χώρα μας κατέχει θλιβερές πρωτιές σε κατηγορίες ντροπής.
Σχετικά με εμάς
ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΝΤΑΚΗΣ
Γεννήθηκα το 1977 στην υδροκέφαλη Αθήνα. Στις πλατείες, τα πάρκα, τα σχολεία και τις γειτονιές της Ηλιούπολης παίζαμε μπάλα με το πατημένο τενεκεδάκι του αναψυκτικού, γεγονός που βελτιώσε το κοντρόλ και την αίσθηση του χώρου.
Σύντομα αντιλήφθηκα ότι αν θέλω να ζήσω από το ποδόσφαιρο θα πρέπει να εξελιχθώ είτε σε ποδοσφαιριστή, είτε σε προ-ποτζή είτε σε δημοσιογράφο.
Η αδιαμφισβήτητη, καρμική δύναμη της σπόντας με έφερε στον ΣΚΑΙ το 2001. Σύντομα εντάχθηκα στο αθλητικό τμήμα και αξιώθηκα να ζήσω επαγγελματικά τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το έπος της Πορτογαλίας -τρομάρα μου-. Συνεργάζομαι με την Τηλεόραση του ΣΚΑΪ και τον RED 96,3 και πλέον μέσω του skai.gr θα μοιραζόμαστε όλες εκείνες τις μεγάλες αλλά κυρίως μικρές ποδοσφαιρικές ιστορίες που αξίζει να ειπωθούν. Στόχος ζωής είναι να μάθω στα δύο αγόρια μου να σουτάρουν με το αριστερό.
ΑΡΗΣ ΤΣΙΑΡΑΣ
Γέννημα – θρέμμα της Αθήνας, της οποίας και δηλώνει "αιώνια πιστός". Γι'αυτο και καυχιέται το γεγονός, ότι αγαπημένη ανάμνηση απο τα παιδικά, αγωνιστικά, χρόνια παραμένουν τα ποδοσφαιρικά μεσημέρια του στα ιερά μάρμαρα του Ηρωδείου. Περίπου 10 χρόνια αργότερα, ο δρόμος /μοίρα /κάρμα τον έφεραν στην Εθνάρχου Μακαρίου και τον ΣΚΑΪ το 2006. Αφότου γνώρισε ραδιόφωνο και τηλεόραση ήταν αναπόφευκτο να ερωτευτεί (όσο και το τηλεκοντρόλ της) την δεύτερη. Από τότε λάτρεψε τόσο την ταχύτητα της ενημέρωσης όσο και την ικανοποίηση της -ψηφιακής- δημιουργίας (κάτι σε Tarantino με πρωταγωνιστή τον Νεμπεγλέρα). Μισεί τα δημοσιογραφικά cliché, όσο εύκολη και να κάνουν την ζωή σου, όσα "πατήματα και να βρεθούν", "όσα σκορ και αν ανοίξουν", "όσες παραστάσεις για ενα ρόλο και να υπάρξουν"! Μισεί αφ' υψηλού, δημοσιογραφικές αναλύσεις και απλουστεύσεις και λαστ μπατ νοτ λιστ, μισεί να μιλά για τον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο.
